Pagina 2 van 14

94 – Buitenlandse inmening met Buma

Als er één politicus is die het oude establishment zo sterk vertegenwoordigd dan is het Sybrand Buma wel. Eergisteren was hij weer eens in het nieuws met een proefbalonnetje, namelijk: een autoriteit die het Internetverkeer in de gaten gaat houden. We moeten ons volgens Buma voorbereiden op een ‘online oorlog’.

Buma weet hopelijk ook wel dat niemand dit plan serieus neemt, en dat de EU er beter aan zou doen om Google, Facebook en Twitter goed in de gaten te houden, en eventueel boetes op te leggen wegens machtsmisbruik of ongewenste inmenging in de democratie wanneer blijkt dat er manipulatie op deze platformen plaatsvindt.

Wat Buma voorstelt is naïef en schijnveiligheid. De Nederlandse overheid heeft geen middelen om zich effectief te wapenen tegen slimme digitale media bots die publieke opinie proberen te sturen. Sterker nog: Facebook zelf had veel te laat tijdens de campagne van Trump pas door wat er gebeurde met Russische advertenties en ‘fake-news’. Facebook is notabene eigenaar van het platform, en zelfs zij zien het veel te laat. Daarbij durft Facebook niet eens hardop uit te spreken wat ze eigenlijk wél weten: is de Brexit-campagne ook slachtoffer geworden van beïnvloeding? Of de opkomst van Jesse Klaver? Of die van Thierry Baudet? Facebook heeft het afgelopen halfjaar flink aan de weg moeten timmeren om tot de juiste inzichten te komen. Inzichten die CEO Mark Zuckerberg wellicht ooit gaat gebruiken om een nieuwe democraat het zadel in te helpen. Of zichzelf.

93 – Buslijn Teeven

Vandaag werd bekend dat Teeven 1,5 dag in de week als buschauffeur aan de slag gaat. Daar werd op Twitter een beetje om gegniffeld. Er werden eens wat grapjes gemaakt.

Ik vind het vooral een goed voorbeeld: Teeven, de keiharde VVD crime-fighter die na flinke blunders terugkeert in de werkende maatschappij. Niks kapotte baantjescarrousel: gewoon solliciteren en mouwen opstropen.

Je kunt ook succesvol jarenlang genieten van wachtgeld. Dat geld stroomt zonder enige tegenprestatie 2 jaar lang op je rekening. Maar je kunt ook buschauffeur worden en iets nuttigs doen.

Het pluche van een bestuursfunctie, of het pluche van zo’n bus: het zal misschien wel even anders aanvoelen. Maar de kenmerken van Teeven zijn onmiskenbaar en herkenbaar; iemand die gewoon de schouders er weer onder wil zetten. Daar kun je lacherig over doen, maar ook gewoon respect voor hebben.

 

92 – bericht van de beurs

De afgelopen tijd ontdekte ik Bux, een app waarmee je op belachelijk eenvoudige manier kunt handelen op de beurs.

De app, en bijbehorende campagne zien er misschien ietwat scammy uit, maar achter dit bedrijf zitten stabiele drijvende factoren die serieus bezig zijn met het veranderen van de manier waarop wij kijken naar beurshandel. De filosofie: dat zou zo makkelijk en toegankelijk mogelijk moeten zijn.

Zodoende is mijn Binck account alweer een hele tijd in onbruik, en zit tegenwoordig belegd ‘vermogen’ in Bux. Ik heb ‘vermogen’ tussen aanhalingstekens gezet omdat het qua bedragen allemaal wel meevalt.

Op dit moment heb ik de volgende posities + Aalberts (+2,3%) en BMW (-4,7%).

Het leek me wel interessant ze allemaal even langs te gaan.

1 & 2: Bitcoin

Begin van dit jaar bedacht ik me dat ik eigenlijk niks meer wou doen met cryptocurrency omdat de onderliggende techniek energieverslindend en niet-duurzaam is. Daarbij geloof ik op lange termijn nog steeds niet echt dat dit ooit zo groot wordt als door sommige futuristen wordt beweerd. De stijging van beide posities is inmiddels echter indrukwekkend te noemen: op het moment van schrijven staat Bitcoin op meer dan $8.000,-. Bij Bux was het tot voor kort mogelijk om leveraged producten te kopen (denk speeders en sprinters) met een multiplier: dan beleg je bijvoorbeeld €100,- in iets met een multiplier van 4 en dan heb je dus €400,- belegd vermogen. Dit betekent dat jouw posities sterker reageren op koersbewegingen. Op dit moment gebruik ik alleen 2x en 4x multipliers, om risico’s te beperken maar eventuele winst wel goed op te zien lopen. Overigens zijn er aandelen en trackers binnen Bux die gekocht kunnen worden met een multiplier tot wel 40, hiermee worden zaken wel erg speculatief en ik beschouw dit meer als gokken dan op lange-termijn beleggen.

2. ASML

ASML is in mijn optiek één van de sterkste bedrijven in Nederland, met een unieke positie in de wereld en een dik orderboek voor chipmachines. ASML is leidend in nano-technologie waarmee deze machines moeten worden uitgerust. Het aandeel staat momenteel op €157,- maar het zou me nauwelijks verbazen als dit de komende jaren doorstijgt door de verder toenemende vraag naar chips.

3. NVIDIA CORP

NVIDIA is een bedrijf dat zich in de core richt op het maken van videokaarten en chips maar dat zich inmiddels ook positioneert als een AI-tool voor bijvoorbeeld zelfrijdende auto’s. Deze kunnen met behulp van sensortechnologie van NVIDIA op de weg ‘kijken’ en zonder teveel vertraging beslissingen nemen: cruciaal voor veilig wegverkeer. Aangezien de markt voor autonome voertuigen nog op gang moet komen is het goed dat NVIDIA al zoveel goede technologie in huis heeft om hiermee de de-facto standaard te worden voor fabrikanten.

4. AMAZON

De macht van Amazon is vooral in de VS enorm en mijn voorzichtige voorspelling is dat Amazon het in de nabije toekomst ook beter gaat doen in andere continenten. Wat dat betreft is de groei er nog lang niet uit.

5. Dixons (short)

Het Britse Dixons is eigenaar van de gelijknamige winkels, en bijvoorbeeld The Phone House, die in Nederland een aantal maanden geleden de deuren sloot. Eind augustus kwam Dixons al met een winstwaarschuwing en ik denk dat de bodem nog lang niet in zicht is: traditionele winkels die nu niet succesvol de omslag naar digitaal hebben gemaakt hebben de slag gemist. De ruim €155,- die op de borden staat is veel te veel, daarom ben ik short op dit aandeel.

6. Activision

Activision is een game publisher en maker van populaire franchises zoals Call of Duty. Met een sterke line-up aan games, en een goed imago onder gamers zal het bedrijf in de nabije toekomst blijven profiteren van sales van games, maar ook van steeds-groter-wordende e-games en toernooien.

7. Google

Google blijft een enorm dominante speler, en hoewel ik denk dat de absolute groei van het aandeel rond de €1000,- wel wat weg is denk ik nog steeds dat de techgigant de touwtjes stevig in handen heeft.

8. Alibaba

Voor Alibaba geldt eigenlijk hetzelfde als Amazon, maar dan in het oosten. De zelfbedachte feestdag Singles day bracht dit jaar maar liefst 11,2 miljard dollar in het laatje. Alibaba is bijna onverslaanbaar geworden als e-commerce gigant.

9. KPN (short)

Ik ben eigenlijk niet zo positief over de vooruitzichten van KPN, of liever gezegd: de concurrenten van KPN trekken een zware wissel op het koersverloop. Liberty Media (Ziggo) heeft met slimme content-strategie de kabel overgenomen en ook op mobiel vlak heeft KPN veel te duchten van T-Mobile en Vodafone. Daarbij verzwakt de zakelijke markt en is de service nog steeds niet wat je er van zou mogen verwachten. De enige hoop voor KPN is dat er een goed overnamebod komt waarmee de koers weer een sprongetje kan maken.

10. AALBERTS

Eind juni kwam Aalberts met mooie vooruitzichten: 5,7% groei en een net-profit per share van 12%. Dat zijn goede cijfers voor een constructeur. Daarbij is het aandeel een klein beetje saai, wat ook wel weer goed kan zijn.

11. BMW

Met de lancering van de i8 en de i3 heeft BMW de eerste stappen gemaakt met elektrisch. Omdat het merk nog steeds sterk is, en de verkoop ook in het oosten nog meer op gang moet komen denk ik dat BMW van alle Duitse automerken goede papieren heeft voor de toekomst. Tot nu toe bewijst de portfolio dat nog niet, maar wellicht in de toekomst.

 

 

 

 

91 – Jim & Andy

Heel soms start je op Netflix zo’n documentaire op waar je dan naar blijft kijken. Dit is er zo eentje. Eigenlijk is het niet eens een documentaire maar meer een heel lang interview met Jim Carrey met groteske baard.

Jim Carrey werd bekend door rollen in The Mask, Dumb & Dumber en Ace Ventura Pet Detective. Allemaal films waar ik in de jaren ’90 van in een deuk lag, en met mij de wereld: Carrey werd een grote ster en ging in serieuzere films spelen. Deze docu gaat over Man on the Moon, een biopic van Andy Kaufman, een soort mysterieuze satiricus die ook daadwerkelijk geleefd heeft.

Deze docu laat zien hoe Carrey in de huid krijgt van Kaufman, tot een niveau dat zelfs de familieleden van Kaufman hem een soort van erkennen als zoon, broer en zelfs vader.

Om dit te doen is Carrey dagen- en zelfs wekenlang Kaufman: niet alleen op de set, maar ook ernaast. Dit leidt tot allerlei spanningen en problemen omdat Kaufman (en dus Carrey) allerlei zaken zoveel mogelijk proberen te ontregelen. Tel daarbij op dat er ook nog een alter-ego van Kaufman/Carrey is, genaamd Tony Clifton: een dikke en vervelende schobbejak die Carrey gemakshalve ook speelt vanuit een method-acting achtige setting. De reacties die dit veroorzaakt op de filmset laat zich raden: Carrey raakt tot vervelens toe niet uit z’n rol, en iedereen (Danny de Vito incluus) beseft op een punt in tijd dat ze het spel het beste mee kunnen spelen.

Dit alles leidt bij Carrey tot inzichten over hoe- en waarom hij deze absurde missie tot een einde wil brengen en eigenlijk heb ik 1,5 uur ademloos zitten kijken.

90 – Sintprotest op de A7

Gistermiddag zat ik om regenachtige redenen in de auto en luisterde ik naar een interview op het op dit blog veelgeprezen Radio 1. Daar waren twee mensen aan het woord die de intocht in Dokkum hadden georganiseerd. Zij spraken zonder ironie van een prima dag, en de man in kwestie vond het eigenlijk wel goed dat ze protestbus staande was gehouden, midden op de snelweg. Zijn redenatie bracht de interviewster zo van haar stuk dat ze het woord ‘friezenaren’ in de mond nam. Tot ongenoegen van de geïnterviewden. De vrouw die ook geïnterviewd werd identificeerde ik later als de burgemeester. Zij sprak over een prachtige ochtend, met als enige verstoring een regenbuitje. Over de problemen op de A7 waren ze het eigenlijk eens; ,,protesteren prima, maar niet tijdens een kinderfeest.”

Over de modernisering van Zwarte Piet waren ze het overigens ook volledig eens: want dat maakte de kinderen allemaal toch niks uit. Tegen zoveel nuchterheid was de interviewster niet opgewassen.

Zo werd een probleem dat door de media tot grootste proporties opgeblazen was weer verkleind tot kleine bijzaak. Op een ander blog las ik een theorietje dat de burgemeester in kwestie het gewoon heel slim gespeeld heeft: zij wist van te voren al dat die bus het demonstratievak nooit zou bereiken omdat de bus hoe-dan-ook vertraging op zou lopen vanwege georganiseerd protest. Ik vind dat niet persé plausibel, maar ik denk dat het niemand in Dokkum echt slecht uit kwam dat de bus niet op tijd kwam, en dat er van protesteren (hoewel grondrecht) niets terecht kwam.

89 – De windhandel van ICO’s

De afgelopen maanden hebben verschillende topmensen binnen de financiële wereld gewaarschuwd voor de gevaren van Bitcoin & aanverwante cryptocurrency. Dat werd door de blockchain ‘specialisten’ en ‘experts’ met hoongelach beantwoord. Ik begrijp dat wel: financiële experts die een systeem bashen dat volgens trendwatchers de gehele industrie op z’n kop kan zetten. Dat is wel heel makkelijk.

Toch hebben ze best een punt.

Om te beginnen bij ICO’s: ICO’s zijn te vergelijken met IPO’s waarbij een echt bedrijf een beursgang maakt. Tijdens die beursgang kunnen speculanten aandelen kopen. Vaak wordt zo’n beursgang voor veel geld begeleid door een dure bank die zelf  een groot deel van het initiële aandelenpakket koopt. Dit is niet perse zonder risico: een aandeel kan direct na beursgang enorm kelderen, zoals in het verleden World Online deed, of recenter Snapchat. ICO’s hebben echter geen reëele onderliggende waarde: het geeft je recht op een token: een klein cryptomuntje. Deze crypto’s – zoals Bitcoin en LiteCoin – hebben de afgelopen maanden soms spectaculaire koersstijgingen laten zien. De ICO-eigenaren hopen ook dat er genoeg mensen instappen op de munt en dat er een ‘goldrush’ ontstaat. Om dit wat aannemelijker te maken pitchen de ICOwners vaak een functionaliteit van hun cryptocurrency, bijvoorbeeld het veilig maken van container-verkeer, of het beschermen van digitale assets. Een andere weg om je crypto credibility te geven is het schrijven van een PDF-je, een whitepaper óf het inzetten van een celebrity, bijvoorbeeld Paris Hilton.

Zoals je misschien al proeft aan bovenstaande toon zijn veruit de meeste (of alle?) ICO’s volstrekste windhandel. De lijst van deze virtuele munten groeit echter met de dag en het einde is nog lang niet in zicht. Zover mij bekend zijn er nog geen munten ook daadwerkelijk op de klippen gelopen, maar doordat deze coins ook nog moeten worden gemined met computerkracht wordt het wel waarschijnlijker dat sommige munten alle waarde verliezen zodra er geen miners meer beschikbaar zijn om nieuwe munten op te graven. Hier hebben de financiele instelingen dus wel een punt: ICO’s zijn gevaarlijk speelgoed.

En dan Bitcoin. Er was de afgelopen maanden een familie die op de camping ging wonen omdat ze al hun bezit in Bitcoins hadden gestoken en ook in m’n directe omgeving ken ik mensen die significante bedragen (> €2.000) in Bitcoins hebben gestoken. Dat is niet heel gek: wanneer je 2 jaar geleden voor €100,- Bitcoins had gekocht dan had je nu bijna €2.000 euro opgebouwd. Dat zijn serieuze rendementen waar geen enkel ander financieel instituut aan komt.

Aan de andere kant: er is geen enkele reden om te vertrouwen dat Bitcoin blijft doorstijgen. De community die Bitcoin moet ontwikkelen is erg verdeeld over de te kiezen (technische) aanpak van de munt, en er zijn al verschillende ‘afscheidingen’ geweest om technische aanpassingen te doen. Tot nu toe heeft dit geen dramatisch effect gehad op de waarde, maar dit zou in de toekomst zomaar wél het geval kunnen zijn. Aan de andere kant zijn er analisten die voorspellen dat één bitcoin in de nabije toekomst meer dan €200.000,- in waarde is. Dan zou een investering van €1000,- nu dus ineens €28.000 euro waard kunnen zijn. Nogmaals: dit is allemaal speculatie.

Dat dit soort rendementen volstrekt onmogelijk zijn in de ‘echte’ financiële wereld is duidelijk. Dat er flinke ‘disclaimers’ op deze wereld moeten ook. Maar dat betekent niet automatisch dat cryptocurrencies slecht zijn. Het is niet meer dan normaal dat financiële instellingen en topmensen waarschuwen voor de opkomst van deze ongecontroleerde financiële modellen, zeker nu er serieuze bedragen in omgaan. Wat dat betreft is het dus echt verstandig om mensen tegen zichzelf te beschermen.

88 – Burnout

15% van alle vrouwen, en 9% van de mannen heeft een burnout, of burnoutklachten, bleek vandaag uit onderzoek. Dat is me nogal wat. In een poging dit te duiden waren er op Radio 1 twee studiogasten die een boekje – over opvoeden – hadden geschreven maar hier ook iets van vonden: schrikbarend.

In de studio ging het er vervolgens ook over dat er nogal wat eisen worden gesteld, en dat het misschien wel steeds meer de norm is dat je vroeg- of laat over je grenzen gaat qua intensiteit.

Futurologen bespraken in de jaren ’60 en ’70 al de gunstige effecten die vergaande automatisering zou krijgen op ons arbeidsethos. Zij voorspelden dat het in de nabije toekomst nog maar 8 tot 20 uur per week noodzakelijk was om te werken. Het tegendeel lijkt echter aan de hand: we voelen ons nog veel meer uitgeput en opgebrand dan vroeger. We laten de computers het werk doen, maar we doen zelf net zo hard mee.

Helaas is de overheid er steeds meer op gebrand om juist iedereen aan het werk te krijgen: sollicitatieplicht, sollicitatie-trainingen en desnoods vrijwilligerswerk: allemaal bedoeld om maar zo veel mogelijk aan de slag te zijn.

En dan heb je nog de flexcontracten. Deliveroo, bezorgen van snelle maaltijden probeert de medewerkers te ontslaan om ze een flexibel contract te geven en ZZP-er te maken. Dat willen ze – volgens onderzoek van Deliveroo – graag zelf. De bouw kan geen personeel meer aantrekken omdat ze de afgelopen jaren in slechte tijden een deel hebben moeten ontslaan: deze mensen is als ZZP-er aan de gang en juist die groep durven ze weer niet in te huren vanwege onduidelijke regelgeving.

Er moet de komende jaren heel veel haast worden gemaakt met de modernisering van de arbeidsmarkt om mensen die er nog in zitten gezond te houden, en mensen die aan de rafelranden zitten met vage ZZP-constructies juist te helpen om betere sociale zekerheid te krijgen.

87 – Omtzigt

Hoewel ik z’n partij (CDA) zou ik zo op m kunnen stemmen: Pieter Omtzigt is een hardwerkend en kritisch kamerlid met een grote volgerschare (52k) op Twitter. Hij kon zich terecht druk maken om vreselijke missers en fouter van overheden. Je hoeft maar door z’n timeline te scrollen om te zien met welke (ingewikkelde) dossiers deze man zich bezig houdt. Of het nu gaat om visums voor Albanezen, of budgetoverschrijding bij de Belastingdienst: deze man lijkt wel een lopende dossier-band.

Dat hij tijdens een MH17 lezing in de fout ging door de spreker te ‘sturen’ is een verschrikkelijke misser. In een dossier dat toch al niet uitblinkt in helderheid was het goed geweest als er minimaal één persoon op de feiten was gebleven: die rol moet Omtzigt nu afgeven. Bovendien zal deze fout toch nog een tijd aan m blijven plakken. Dat is jammer voor een kamerlid die er alles aan wil doen om onrecht te bestrijden. Het toont ook meteen aan hoeveel initiatief en kracht er uit kan gaan van een gezond stel hersenen en arbeidsethos in een kamerzetel. Twee maanden geleden schreef mislukt VVD kamerlib Ybeltje Berckmoes nog dat ze vooral op Netflix zat. Omtzigt doet dat niet: die leest dossiers, schrijft brieven en bijt zich vast. En maakt daarmee incidenteel een fout. Tja.

 

86 – Redding van de online uitgevers

Online (media) uitgevers staan al bijna 10 jaar onder druk: het verdienmodel voor online content zoals nieuws is stuk. Het werkt ongeveer zo:

Merken als NU.nl verdienen geld door advertenties te tonen. Deze advertenties leveren geld op per 1.000 vertoonde reclames. De gemiddelde prijs voor 1.000 vertoningen is de afgelopen jaren subsequent omlaag gegaan tot ongeveer €2,- effectief. Dit betekent dat uitgevers meerdere bannerposities op een pagina plaatsen, en soms ook kiezen voor grote- of unieke formaten: deze leveren meer geld op maar zijn irritanter voor de consument. Toch is de hoeveelheid geld die verdiend wordt aan deze banners vooral voor middelgrote uitgevers lang niet genoeg om de kosten van een heel redactie- en beeldteam te bekostigen. Laat staan betekenisvolle (onderzoeks) journalistiek. Daarom zijn veel kranten achter een betaalmuur verdwenen en hebben het model van de banners min of meer losgelaten.

Gisteren was er ineens echter een interessant stuk op Tweakers: over de opkomst van stiekeme crypto-miners. Deze crypto-miners worden op webpagina’s verstopt en zetten jouw computer aan het werk om virtuele munten te ‘minen’. Naarmate je een krachtigere computer hebt gaat dit sneller. Kortom: jij leest een artikel, en op de achtergrond wordt je computer aan het werk gezet om te schatgraven naar digitale munten. De beruchte Pirate Bay heeft hier mee ge-experimenteerd als vervanger voor banners, en daaruit bleek eigenlijk dat dit best een aardig model kan zijn. Mits je dus virtuele munten zoekt die nog niet al te veel competitie hebben, want de waardevolle Bitcoins (€7.400 per stuk) hebben inmiddels teveel concurrentie gekregen.

Nu kun je die crypto-mining situatie zien als een stiekeme manier om geld te verdienen aan jouw computer-power, en dat is het natuurlijk ook. Maar persoonsgegevens verkopen om reclame te laten zien is dat ook. Ik zou het denk ik nog niet eens zo bezwaarlijk vinden wanneer websites dit zouden doen, zolang ze dit duidelijk aangeven, en mijn computer niet onnodig langzaam maken. Maar normale computers zijn in ‘normaal’ gebruik nauwelijks meer dan 10% in ‘gebruik’ dus je zou dit normaal gesproken helemaal niet moeten merken. Bovendien kunnen websites een grens instellen aan de hoeveelheid capaciteit die de schatgraver maximaal mag vragen van je systeem. Dat lijkt me niet veel meer dan eerlijk.

Dit systeem kun je overigens ook inzetten om bijvoorbeeld grootschalig rekenwerk te doen voor bijvoorbeeld kankeronderzoek waar veel processorkracht nodig is om DNA berekeningen te doen. Dan sla je eigenlijk twee vliegen in één klap: je helpt aan een duurzaam business model én doet iets goeds voor de wereld.

85 – Dividend

Voor veel Nederlanders zal dividend niet zoveel meer zijn dan een kans-kaartje in het Monopoly spel. Voor veel bedrijven met aandeelhouders is het echter de de slagroom op de taart: winstuitkering.

Hier was altijd een belasting op, zoals bijna iedere geldstroom in Nederland belast is, namelijk 25%. Je kunt stellen dat het behoorlijk jammer is dat je – wanneer je business lekker loopt – je alsnog 25% direct naar de Belastingdienst overmaakt. Zeker omdat die winst daarvoor ook al vele malen is belast. Afijn: het kabinet schaft deze belasting dus nu af. Hier hebben vooral hele grote bedrijven met veel winst iets aan, en het is dan ook niet zo gek dat zij achter de schermen de motor zijn geweest van deze regel.

Dat dit überhaupt gebeurt is wellicht niet zo verwonderlijk: lobby-en gebeurt in Den Haag net zo goed als op andere plekken maar dat dit kabinet 1,5 miljard euro op jaarbasis schrapt waar maar zéér beperkt maatschappelijk draagvlak of economisch nut voor is: dat is wel dubieus.

Sterker nog: er zijn geen economen te vinden die de afschaffing een goed idee vinden, en omliggende landen houden gewoon vast aan deze belasting.

Het is vooral de schaamteloosheid waarmee een klein en select groepje grote bedrijven het kabinet ‘adviseert’ en nog zorgwekkender dat deze adviezen dus klaarblijkelijk ook gewoon worden opgevolgd.

Het kabinet zou er goed aan doen om actief werk te maken van brievenbusfirma’s en andere constructies waarmee we continue verschijnen in lekken en openbaringen over financiële handel- en wandel in plaats van dit verder te faciliteren door van Nederland een soort BV tussenhaven te maken waar een heleboel geld doorheen sluist zonder dat we hier van profiteren door middel van belasting.